Nichnasa's profileMumuu StoryPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 12 เรี่ยร่ายบายทาง
ชีวิตคนเรานี่...จะมีซักวันรึเปล่านะที่ไม่หมุนไปตามแรงโน้มถ่วงของโลกใบนี้
ตอนนี้ชั้นรู้สึกได้ว่าโลกนี้หมุนเร็วซะเหลือเกิน บางที...ฉันก็เหนื่อยกับการพยายามวิ่งตามให้ทันโลกที่หมุนไป
แต่บางครั้งการที่โลกหมุนไปทำให้ฉันรู้ว่า "ชีวิตไม่ได้หยุดนิ่ง" ที่ฉันพูดถึงชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง...
แต่ไม่ได้หมายความว่าเราหยุดพักไม่ได้ หรือว่าเราจะต้องวิ่งตามมันตลอดเวลา มันต้องมีซักที่ๆ เป็นของเรา ที่ๆ เมื่อไหร่ที่เราเดินเข้าไปเมื่อไหร่ โลกจะหมุนช้าเพื่อเรา!!! เคยได้รับ FWD. mail มา 1 ฉบับ ที่เขียนถึงเรื่อง... เรื่องที่ไม่ว่าใครๆ ก็คงต้องเคยเจอ เคยบ่นกับเรื่องราวพวกนี้อยู่เป็นประจำแน่ๆ แต่มี 1 ประโยคที่ฉันติดใจมากนั่นก็คือ
"ถ้ามีงานเยอะมากมาย ก็ให้เราคิดะว่า เราโชคดีที่ยังมีคนเห็นคุณค่าในตัวเราอยู่นั่นเอง" คำนี้ใช้พยุงใจที่ห่อเหี่ยวของฉันเรื่อยมา แล้วฉันก็คิดว่ามันใช้ได้ดีซะด้วย!!! ช่วงนี้เหล่าศิลปินหนุ่ม-สาว แดนกิมจิโผล่หน้ามาให้เห็นกันจ้าละหวั่น จนฉันเชื่อแน่ว่าสาวๆ หรือหนุ่มๆ คนไทยที่เป็นแฟนตัวยงต้องเสียสตางค์ในกระเป๋าไปมากพอดู เพื่อแลกกับการได้มาซึ่งความสุขที่เล็กน้อยในช่วงเศรษฐกิจที่แสนจะฝืดเคืองนี้ ไม่รู้ว่าพวกเขาลืมคิดไปรึเปล่าว่าสิ่งที่ทำอยู่อาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีก็ได้
ฉันไม่เถียงว่าการรักศิลปิน และเป็นแฟนคลับของพวกเขาเป็นสิ่งผิดหรอก แต่บางทีสิ่งที่มากเกินไปมักนำความเดือดร้อนมาให้เราได้เช่นกัน ฉันเห็นเด็กๆ บางคนที่จะโดดเรียนมาเพื่อต้อนรับเหล่าศิลปินหนุ่มน้อยพวกนั้น รวมไปถึงยอมควักกระเป๋าจ่ายค่าบัตรคอนเสิร์ตเป็นราคาหลายๆ พัน เพื่อได้พบก็ idol ของเขาที่ถ้ามองแล้วก็จะตัวกระจิ๊ดเดียวบนเวทีคอนเสิร์ต แต่นั่นคือเด็ก!!!.... และพวกเขามักจะทุ่มเทเพื่อคนที่เขารักเสมอ แต่ในสิ่งที่ฉันมองเห็นอีกด้านหนึ่ง เด็กๆ พวกนี้ก็จะรักที่จะตั้งใจทำทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุด รวมไปถึงการพัฒนาตัวเองด้วยอย่างน้อยๆ ฉันก็คิดว่า... ดีกว่าพวกเค้าจะเอาเงินไปทำอย่างอื่นที่ไม่ดีแล้วกัน...... แต่ก็มันก็เรื่องของแต่ละบุคคลอีกนั่นแหละ
คงไม่มีใครที่จะไปบังคับให้ใครทำแบบนั้นแบบนี้ได้อยู่แล้ว
เอาเป็นว่า รู้จักรัก... รู้จักชอบ... แล้วก็เลือกวิธีการปฏิบัติตัวให้เหมาะสมดีกว่า ทำให้เค้ารักแล้วอยากมาเมืองไทยอีก ดีกว่ามาครั้งเดียวแล้วหนีหายไปเพราะคนไทยไม่น่ารักคงดูไม่ดีแน่นอน จบจากงานนี้แล้ว ฉันว่าฉันคงต้องหา สถานที่ที่โลกต้องหมุนตามฉันเก็บไว้ซักที่สองที่แล้วล่ะ เผื่อเวลาที่หัวใจหรือสมองทำงานหนักเกินไป จะได้มีที่สบายๆ ให้เราได้นั่งจิบชา พร้อมกับหนังสือดีๆ ซักเล่ม |
|
|
