Nichnasa's profileMumuu StoryPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
June 28 TAXI METERคงจะงงกัยหัวข้อวันนี้กันซักหน่อยอ่ะนะ ว่าทำไมต้องแท๊กซี่ มะก่อนแท๊กซี่จะเปนทางเลือกสุดท้ายของเด็กตัวกะเปี๊ยกอย่างเก๊า เพราะหนึ่ง มันแพง.....จ่ายค่ารถทีค่าขนมหายวับไปกับตา สอง มันอันตราย...ก็หน้าตาม่ายดีหรอก แต่กลัวพ่อแม่มะมีคนเลี้ยง สาม มันชอบเปิดเพลงเสี่ยว... อันนี้ข้ออ้างจากสองข้อข้างบน แต่พอมาเด๋วนี้ รู้ป่าวTAXI METER เป็นหนึ่งในชีวิตประจำวันไปแย๊ว><" เพราะหนึ่ง มีตังค์จ่าย...มะต้องพึ่งตังค์พ่อตังค์แม่แล้ว สอง มันสะดวก...ไปไหนก็ปรื๊ดเดียวถึง มะต้องหาที่จอดรถ สาม มันชอบเปิดเพลงลูกทุ่ง...อ่าวไหงที่นี้ชอบอ่ะ ทีอย่างงี๊มาชอบเพลงลูกทุ่ง เพราะอารายรุมะ....ก็เราจะหาเพลงพวกนี้ฟังได้บ่อยแค่ไหนล่ะ? วันๆ นึง เราคงไม่อยู่ดีๆ นึกครึ้มมาเปิดเพลงลูกทุ่งนั่งฟังกันเล่นๆ หรอกนะ ถึงทำก็นับครั้งได้ แล้วเวลาเดินไปไหนคงไม่ฮัมเพลง "มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเชคร่างกาย"หรอกนะ วันนี้ก็เปนอีกวันที่เก๊านั่งรถTAXI ไปทำงาน ระหว่างทางหงุดหงิดตลอดทางผิดกับมะวานเลย เพราะว่าไอ้เจ้าแท๊กซี่คันนี้อ่ะจิ....มานมาทำอาชีพบริการได้ไงวะ....พลาดดดดดดดดดดดดดด
นั่งรถมาทำหน้าแบบว่าทำไมกูต้องมาส่งเมิงด้วยเนี่ย....อ่าวนู๋มะผิดนะที่นั่งแท๊กซี่อ่ะ ก็นู่หนัก...กระเป๋าและสัมภาระที่มันเละเทะ เลอะเทอะ เต็มตัวนู๋ปายหมด ให้นั่งรถเมล์ก็พอดีเลย หัวฟู ถึงออฟฟิศสลบเหมือด...มะต้องทำงานกัน
ผิดกับมะวาน ขับดี ขับนุ่ม บริการอย่างดี ส่งถึงที่แถมที่สำคัญ เพลงเพราะ>< มานเปนเพลงคาราบาว(ชอบๆ...ตั้งแต่เด็กและ) เพลงอะไรมะรุ แต่ว่าเพราะ ใจความมันมีอยู่ว่าอย่าไปเมืองนอกเลย ไปแล้วก็โดนหลอกไปขาย.... ทำไมถึงต้องใช้หนี้ ที่ไม่ได้สร้าง แล้วต้องไปทุกข์ทนอยู่แบบนั้น ชีวิตคนเราไม่ใช่ใบไม้ ที่จะให้คนไปเหยีบย่ำ ให้แตกสลายไปเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นได้ ฟังแล้วจับใจอ่ะ พูดไม่ถูก....
งะ....จิตตก (เปลี่ยนเรื่องเร็ววุ๊ย) ขอบคุณพี่เตยสำหรับคำแนะนำ(อีกแล้ว) ขอบคุณพี่ชาย ที่ไม่ได้คิดอะไร ซอรี่กับความจุ้นจ้านของน้องนะค๊า(จะไม่ทำอีก) แล้วก็อย่างที่บอกแหละ ใครเค้าชอบพี่ชายตัวเองกั๊น!!!!!!!!~ จิงจังนะ ยัยโบ HaPPy BirthDay ย่ะ สงสัยมะได้ไปหาอะ เจอกานศุกร์นี้เลยแล้วกาน พี่คัตอย่ามา.............มะช่ายตลกซะหน่อย... ถึงจะอยากเป็นก็เหอะ.....!!!!!
ช่วงนี้มีเพื่อนๆ โทรมาชวนไปนุ่นนี่เยอะแยะเลย โดยเฉพาะงานรับปริญญาของท่านๆ จะพยายามไปให้ได้ทุกงานนะ ถ้าว่าง.... คืองานเราก็ต้องรับผิดชอบอ่ะ เข้าใจเรานะ ส่วนงานข้าพเจ้า 19-21 ก.ค. ซ้อม ที่ทับแก้ว 23 ก.ค. รับจริงนะ ใครว่างก็มา ใครไม่ว่างไม่สะดวกก็ไม่ต้องมาก็ได้ เกรงใจ!!!! ไม่โกรดนะ ไม่ต้องซีเรียส
งานเยอะเนอะช่วงนี้ นอนมะค่อยจะพอ เบลอๆ ตลอดเวลาแต่ก็ดันมานั่งอัพได เวงกำ เอาน่า...มันเปนการพักผ่อนแบบหนึ่ง พรุ่งนี้จะไปซื้อแมคมาอ่าน(นิตยาสาร)..... รุ้สึกห่างหายจากการอ่านหนังสือมานานไปแล้ว... ควรหาศัพท์ใหม่ๆ และแนวทาง การเขียนใหม่ๆ ใส่หัวบ้าง มะงั๊นจะโบราณไป มะไหวๆ
เหอๆ ขอจบการอัพเดทบลอคเพียงเท่านี้ สาธุ...!!!!~ จ๊ายยย มะช่ายยย June 25 No comment เคยเป็นมั๊ย....อยากเรียงร้อยอารมณ์ตัวเองออกมาเป็นตัวหนังสือจิงๆ แต่ทำไม่ได้
มันอึดอัดยังไงไม่รุ้บอกไม่ถูกจิงๆ ไม่ใช่ความทุกข์หรือความสุขหรอกค่ะ แต่มัน อึดอัด....!!!!!
คือมันเหมือนกับขัดใจอ่ะ...เวลาที่เราอยากจะสื่อสารอะไรกับใครแล้วมันไม่ได้ดั่งใจ
สงสัยต้องเรียนการสื่อสารใหม่ซะแล้วมั๊ง
พูดถึงเรื่องนี้ดีกว่า....รู้มั๊ยว่าทุกวันนี้เราพยายามเข้าก้องน้ำที่ออฟฟิศไม่ให้ซ้ำห้องกัน!!!!!
เพราะอะไรรู้มะ ในห้องน้ำแต่ละห้องมีไอเดียดีๆ เอาไว้ให้อ่านอยู่เสมอน่ะสิ(อย่าคิดว่าฉานเป็นคนเยี่ยงน๊านนนน)
บางคนอาจจะหาว่า "บ้า" ที่เอาแต่รอห้องน้ำตามใจฉัน ทั้งๆ ที่คนอื่นเค้าอยากจะเข้าห้องน้ำใจจะขาด
แต่ลองใช้เวลารอเพิ่มอีกนิดคุณจะได้เห็นอะไรที่มีความหมายดีๆ มาจรรโลงใจคุณแน่นอน
อย่างเช่นว่า "โอกาสยิ่งใหญ่ที่จะช่วยเหลือคนอื่นมีไม่บ่อยนัก แต่โอกาสที่จะช่วยเหลือในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ มีอยู่ทุกวัน"
เข้าใจป่าว เค้าหมายความว่า
คุณจะรอโอกาสที่ยิ่งใหญ่ทำไมในเมื่อมีคนต้องการความช่วยเหลือจากคุณอยู่อีกแม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็ตาม
อย่าลืมใส่ใจกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ นะคะ
อาทิตย์ที่ผ่านมามีปัญหากวนจิตกวนใจกันเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็เอาเถอะผ่านไปแล้วพูดไปไม่ได้อะไร
มะวานไอ้โบโทรมา แก....ชั้นไม่อยากประนามแกเลยนะกลัวเฮียเสียใจ แต่แกนะพลาดอย่างรุนแรง
ไม่มีส่งมีสืบเลย พต. กับพต.น่ะ คนละคนนะเว้ยยยยยยยย 55555 June 18 ก็แค่ความคิด
เวลาเราส่องกระจก เห็นอะไรบ้างมั๊ย????? เห็นตัวเองงัย??...ทำไมล่ะ??? ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงที่ว่าคุณเห็นใครในกระจก แต่คุณลืมคนในกระจกไปรึป่าว คุณสนใจทุกๆ คน จนลืมกินข้าว กินปลา ดูแลคนอื่นจนลืม แม้แต่การนอน.... คุณลืมใส่ใจเค้า(คนในกระจก)ไปรึป่าว...... ถ้าใช่......รู้นี่ว่าควรทำยังไง.....หัดดูแลตัวเองบ้าง.....ยิ้มใส่กระจกเยอะๆ นะ
ถ้ามีคนมาถามว่า"เฮ้ย...แหมเพราะพี่ไม่ใช่คนดังใช่มะ แกเลยไม่สนใจ" เป็นคุณคุณจะรุ้สึกยังไง เป็นเรา...เรา"โกดดดดดดดดดดด" มากด้วย "เราไม่สนว่าคุณเปนใคร แต่เราอยากเห็นความเป็น"คน"ในตัวคุณว่ามีแค่ไหน" เราชอบคุยกับคน ม่ายช่ายคนดังเพราะไม่งั๊นป่านนี้โตมาไม่มีเพื่อนซักคนแน่ๆ ส่วนคนที่คุยด้วยหลายๆ คนก็เป็นเหมือนพี่น้องกัน อย่างพี่บอล-SCRUBB เราก็มักจะไปนั่งกินข้าวร้านพี่เสมอๆ (ตอนนี้เปิดแต่เช้าเลยนะ) ต่อด้วยถ้ามีงานก็ขอให้อย่างน้อยๆ ไม่เล่นโชว์ก็ไปเป็นกรรมการซักหน่อยก็ยังดี(SMA) และพี่บอลก็ใจดีมาให้ทุกครั้ง พี่ตุ้ย-Play Groundเปนอีกหนึ่งที่ตอนเราทำองค์การนศ. ต้องมาเป็นกรรมการให้ทุกครั้งที่มีประกวดดนตรี อีกหนึ่งคนคือ พี่โชว์-Lullaby พี่มหาลัยอีกคคนึงที่ไม่ว่าจะขออะไรให้หมด ขอบคุณจริงๆ ไม่ได้ใช้เส้นสาย แต่พี่เค้าใจมาก.....เค้ามาให้ ขอบคุณนะคะ(ไม่เคยได้พูดเจอหน้าก็ไม่พูด...อาย) ก็อย่างที่บอกแหละ เค้าไม่ใช่คนดัง แต่เค้ามีความเป็นคนสูง(หมายถึงจิตใจดีน่ะ) ถึงได้ชอบคุยด้วย
นี่เป็นเรื่องที่คิดได้ใน(ต้น)อาทิตย์ที่แล้ว ก็มันเป็นความบังเอิญนะ นั่งอยู่เฉยๆ ก็ผุดขึ้นมาเอง ไม่ได้มีใครว่ากล่าวอะไรเลย ไม่ใช่ว่าว่าง แต่มันมาเอง... อาทิตย์ที่ผ่านมาสมบุกสมบันพอสมควรเพราะต้องเดินทางบ่อย มีต้องไปถ่ายหลายที่ ร้านGEOเป็นร้านหนี่งที่เราเดินเข้าไปแล้วถูกอกถูกใจกับสไตล์ของร้านเอามากๆ เรียบแต่หรู มีดีเทลเก๋ๆ แทรกอยู่ในงานตลอดเลย ไปงานที่มหิดลศาลายามา ได้เม้ากับพี่เบนสุดริด.... เจอกับพี่สาวคนนี้ทีไรเม้ากันได้น้ำลายแตกฟองฟอดๆ ทู๊กทีค่าคู๊ณณณณณณ วันเสาร์ไปทำวีรกรรมไว้ในรายการๆ หนึ่ง อุตส่าห์ไม่บอกแล้วยังจำได้อีกนะเฮียนี่ แต่ขำดีนะไว้วันหลังจะป่วนใหม่แต่อีกนานๆ เดี๋ยวหมดสนุก....
เมื่อวานไปบ้านเอเอฟมารุ้สึกได้ว่ามันแปลกตาไปมากอ่ะ เพราะการออกแบบล่ะมั๊ง เปลี่ยนเเนวไปเลย มีการเจาะเสปซเพิ่มขึ้นด้วย บ้านดูกว้างเพราะสีสว่างๆ ที่ใช้ สระว่ายน้ำลายสวยๆ ด้วยลายกระเบื้องทำมือ มุมประตูหน้าต่างที่มีดีเทลเก๋ใส่ลงไป ดูดีค่ะ.....ก็แอบสวยดีนะ ปล.พะแพง สุ้เขาละนู๋ อย่าร้องไห้นะเดี๋ยวไม่สวย......สดใสเข้าไว้ลูกกกกกก
อ่านคอมเม้นท์คราวที่แล้ว แอบดีใจ มีคนชอบพี่เราด้วย(คือไอ้โบนั่นเอง) ดีๆๆๆ พี่ชายเราน่ารักจิงๆ นะ ม่ายเชื่อมาตามๆ (ตามเขานะ...ม่ายช่ายฉานนนน) พี่ชายคนนี้รักแม่มากด้วย....อิอิ (คุณกอดแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่-เมื่อเช้านี้)
ปล.รักทุกคนเหมือนเดิม ไปเที่ยวกานเหอะนะๆๆๆ อยากไปเลี้ยงเด็กด้วยนะๆๆๆๆๆ พลีสสสสสสสสส June 10 One man gone, Good things comes This week seems many trouble comes around me.....
First is my beloved grandfather whose stayed in hospital and seem to be bad,
I cannot tell u guys about information cause i didn't know much,too....
I have some problem with the stress a little bit, not much just thinking!!!!!!
but in the hard way i walk, I saw many helping hands from many one i know.....Just words but Enough!!!!!!
One is
Many cheer up words come around me and make my drought heart delight by yours........
I decided to think positive!!!!!!!
b'cause anything is not too bad....If i try to be concious.....
I shall make merit that's better hahaha......
last Friday i went to "Loveis" by the surprisingly situation
b'coz i didn't be invited that day ka....
I have a chance to talk with P' Champ whose compose "Mai-Yark-Hai-ther-Jak-Pai"
and it's only few songs that make me cry when listen them after last December....
our brother passed away from our life but U know...........sometihings??????????
after talking with P' Champ his song make me stronger when i heard this...
I will think that there are people who face similar situation Like me!!!....
At least, P'Champ is the one of that!!!!!
Thanks ka your song have connected to me already!!!!!!!
สำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ(เล็กมากป่ะ?)อย่างเรานะ
แอบร้องไห้ก็มี แอบขำก็ได้ แอบโดนนินทา(ไม่ว่าไร)
แต่สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างก็เป็นแค่เรื่องๆ หนึ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา
แล้วก็ปลิวผ่านออกไป.....
เรื่องทุกเรื่อง คนทุกคน ที่ฉันได้พบเจอในอาทิตย์นี้
ล้วนแต่สอนให้ฉันรู้จักกับ "การมองโลก" ของพวกเขาแต่ละคนได้ดีเลย
แล้วย้อนกลับมาคิดดูอีกที "โลกของฉันล่ะ???" มันเป็นยังไงวะ....
ฉันยังไม่เข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกัน
บางที....โลกของฉันก็มีความทุกข์แสนสาหัส ไม่มีใครเลย...
แต่พออีก 2-3 วัน หรือแค่ครึ่งชม. เท่านั้นแหละ
โลกของฉันก็กลับกลายเป็นท้องฟ้ายามบ่ายๆ ได้แบบไม่น่าเชื่อเลยทีเดียว
ฉันเป็นบ้า?!!!!!!
ย้อนกลับไปเมื่อก่อน....
5555 คำนี้เป็นคำที่ออกจากปากฉันเสมอ....
ไม่ว่าจะทุกข์ร้อน จะเรื่อยเปื่อยหรือจะเศร้าสลดก็ตาม
แต่เดี๋ยวนี้ ฉันคงจะจริงจังกับทุกอย่างมากไป....
ต่อจากนี้จะลองหันไปหาความพอดี ดูบ้าง
อาจจะช่วยอะไรฉานด้ายยยยยยยบ้างค่าคู๊ณณณณ.....!!!!!
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ให้กำลังใจ อยู่เป็นเพื่อนกันในวันแสนเศร้า
แม้ว่าเราจะอยู่ห่างกันซักเพียงไหน
แต่วันใด ถ้าใจเราอ่อนล้า ขอเพียงให้เธอได้คิดถึงฉัน
เราจะมีกันและกันอยู่ในใจดวงนี้ ตลอดไป.....
ขอบใจ...ขอบคุณ.... ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงหมด
June 04 การทำงานของคนที่ไม่เหมือนกันก็อย่างที่เคยบอกไป...
คนเหมือนกัน แต่เนื้องานออกมาไม่เหมือนกัน เป็นเพราะอะไร
คนเหมือนกัน แต่ระดับความเข้าใจอะไรต่างกัน เป็นเพราะอะไร
คนเหมือนกัน แต่พูดกันคนละความเข้าใจ เป็นเพราะอะไร
เพราะความอีโก้ไง.... เราเตือนคุณแล้วนะ....
เมื่อไหร่ที่คุณยอมรับได้ว่า สิ่งที่คุณทำไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด คุณจะฟังเรา
เมื่อไหร่ที่คุณยอมรับได้ว่า คนอื่นเค้าไม่ได้มองคุณดีที่สุด คุณจะฟังเรา
เมื่อไหร่ที่คุณยอมได้รับว่า เราไม่ได้พูดไปเพื่อว่าพวกคุณ คุณจะฟังเรา
เมื่อไหร่ที่คุณยอมได้รับว่า เราอาบน้ำร้อนมาก่อนคุณ คุณจะฟังเรา
เมื่อไหร่ที่คุณยอมได้รับว่า คุณอวดฉลาดทั้งที่ตัวเองยังโง่ คุณจะฟังเรา
แล้วเมื่อไหร่คุณถึงจะยอมรับความจริง และก้อตื่นจากฝันซะที.....
เลิกโกหก ตอแหล ประชาชนเค้าซักที คุณคิดว่านักศึกษามหาลัยนี้โง่หรอ
คิดว่าเค้าตามคุณไม่ทันรึไง เห็นเค้าไม่พูดไม่ใช่ว่าคุณจะกร่างใส่เค้าได้นะ
เลิกทำตัวเก่งทั้งๆที่ตัวเองก็แย่ซะเต็มประดาขนาดนี้ซักที
ในบอร์ดของสโมคราวนี้ คงจะมีคำตอบให้พวกคุณได้หลายๆ อย่าง
แต่ที่เราโกด ที่สุด...เราอยู่ของเราดีๆ ทำไมต้องขุดพวกเรามาด่า
เราเป็นรุ่นพี่คุณนะ ไหนบอกว่าเข้าว๊าก รับน้องมาไง
กลับไปซ่อมใหม่ดีมั๊ย....จะได้รุ้จักกันไงคำว่า seniority สะกดเป็นกันรึป่าว
สงสัยจะไม่เป็นซะละมั๊ง อย่างงั๊นก็เหยีบหัวคนที่คุณพูดว่าเป็นพี่ไปเลยสิ
ถ้ายังอยากจะทำอะไรให้ดีขึ้นก็รีบๆ หน่อยนะ เวลาที่จะให้คุณแก้ตัวมันหมดลงไปเรื่อยๆ แล้วล่ะ
ทำอะไร ใช้สมอง!!!!! ไม่ใช่ใช้อารมณ์ จะทำให้งานของคุณประสบความสำเร็จมากกว่านี้
หัดโตเป็นผู้ใหญ่ซักที
เราคงผิดเองที่สอนพวกคุณมาไม่ดี สอนแล้วน้องเหี้ย!!!! ความผิดเราเอง
แต่ถ้าเป็นไปได้ เราเคยสอนคุณให้ทำงานเพื่อมหาลัยไม่ใช่เพื่อตัวเองนี่ แล้วที่ออกมางานเพื่อใคร????
this passage for my cousin in HK....
I know that u sometimes come to see my space
so i intend to compose my space in english for you guys but no time to do it.....
I've got a lot of works to do every week but that's ok....
I like it...and enjoy this too....
How about you and our family???? I miss all of you very much....
Our grandpa is now in the hospital>>> Got sick again b'coz He don't eat anything
if u have times come and see him>>>
actually i seldom meet him but i promise that i will do this more>>>
Love u all....
อ่ะต่อเรื่องของชีวิตทั่วไป แพ้พนัน....ได้เพื่อนใหม่ที่อายุมากกว่า
เรื่องแพ้พนัน ไม่มีไรหรอก....แต่คราวหน้าต้องชนะให้ได้ ฮึ่มๆๆๆๆๆ
พี่แตม...หล่อขึ้น 50%เลยนะ ตาโตขึ้น 30%เลยเอ้า!!!!
แต่แพ้พนันพี่ก็ดีเหมือนกันนะ....ต้องเป็นคนมีความสุขอีก 1 โอเค๊...คุ้มอยู่
ม่ายยยยยยยยแคร์.....5555 แอบตลก เราไม่ใช่คนตลกซะหน่อย พี่ออยแอบขำ
เอาน่า.....ชีวิตจริงจังทุกเรื่องไม่ดีหรอก มองอะไรในแง่ดีไว้เดี๋ยวอะไรๆ ก็จะดีตาม
การทำงานเป็นไปด้วยความสนุกสนานแต่ก็มีปนๆ กับความเร่งและรีบด้วย
เอาน่า....สู้ต่อไปนังนู๋...เอ็งทำได้......
|
|
|