หากว่าคุณเคยมีเวลาดีๆ กับใครซักคนหนึ่ง แต่จบแบบไม่สวยเอาเสียเลย เพราะเราหรือเค้าก็ไม่รู้!!!

คำถาม...... คุณจะทำอย่างไร?

          จะจัดคนๆ นี้เข้าไปไว้ในโฟลเดอร์ไหนของชีวิตดีนะ.... เรื่องแบบนี้คงเป็นเรื่องที่ตอบยากสำหรับอีกหลายๆ คน รวมถึงฉันคนนี้ด้วยสิ การจะเก็บเค้าให้กลับมาเป็นเพื่อนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ในขณะเดียวกันจะให้กลายเป็นใครไม่รู้ก็คงทำไม่ได้เหมือนกัน มีใครซักคนเคยพูดไว้ว่า "คนเราเมื่อรู้จักกันแล้ว ก็ไม่มีวันจะไม่รู้จักกันได้อีก" นั่นสินะ เหมือนเค้าคือ “จิ๊กซอว์ความทรงจำ” ของเราอีกชิ้นนึงเช่นกัน

          และฉันก็ได้เจอเค้าอีกครั้ง คราวนี้เรา 2 คน เปลี่ยนสถานะจาก "คนรัก" กลายเป็น "คนเคยรัก" แต่เราก็ยังสามารถพูด คุย หัวเราะใส่กันได้อย่างมีความสุข หลายๆ คนที่อยู่ตรงนั้น สงสัยกับความเป็นเราในแบบนั้นๆ แต่สำหรับฉันและเขาแล้ว เรื่องไม่มีอะไรเกินกว่าคำว่า "เพื่อนที่ดีต่อกัน" แต่อีกหลายๆ คนก็ยังคงสงสัย!!!

          เมื่อก่อนฉันเคยคิดเสมอมาว่า "แค่รักกัน" ทุกอย่างก็ไม่น่ามีปัญหา...ไม่ว่าอะไรก็กลายเป็นเรื่องเล็กได้ แต่เมื่อได้รู้จักกัน เค้าสอนให้ฉันรู้ว่า "คนบางคนก็อาจจะไม่ได้เหมาะที่จะเป็นคนรักสำหรับคนอีกคน ในขณะเดียวกันคนๆ นั้นอาจจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับคนๆ นั้นก็ได้" และเพราะคำนี้แหละที่ทำให้ฉันมานั่งโกรธตัวเองว่าทำไมเมื่อก่อนถึงคิดไม่ได้กับแค่เรื่องแบบนี้

          ช่วงคบกัน เหมือนเราเดินอยู่บนเส้นทางที่สวยงาม ข้างทางประดับประดาไปด้วย ดอกไม้นานาพรรณ แต่พออยู่ที่ทางแยก เรากลับเห็นแต่สถานที่เสื่อมโทรม ดูไม่น่าอยู่เอาเสียเลย แถมฉันกับเขายังสร้างประสบการณ์แย่ๆ ในช่วงนั้นร่วมกันเสียอีก ทุกอย่างก็ยิ่งแย่ แต่เมื่อผ่านมันมาได้ แล้วลองหันกลับไปมอง เส้นทางสายนั้นดีๆ แล้วเราจะพบว่า เส้นทางเส้นอื่นๆ ก็ไม่ได้สวยงามไปตลอดสายเช่นเดียวกัน

          ถึงแม้ว่าเราจะมีเรื่องจากกันแย่ๆ เสียเยอะ แต่ถ้าย้อนกลับไปดูแล้ว หลายๆ เรื่องดีๆ ที่ตอนจากเราไม่เคยเอามันมาคิด...กลับถูกพับเก็บอย่างดีอยู่ใน "หีบแห่งความทรงจำ" ไปเรียบร้อยแล้ว และนั่นก็ทำให้ฉันคิดได้ ว่า หลายเรื่องแย่ๆ และหลายเรื่องที่สวยงามไม่ควรถูกนำมาผสมรวมกันในหม้อใบใหญ่ๆ แล้วก็ปล่อยให้มันกลายเป็นสีเน่าๆ ไม่น่าพิศสมัย หรือมีกลิ่นเหม็นตุๆ ที่มองลงไปทีไรก็ "ยี๊" ซะทุกที

          ดังนั้นหากตอนเพิ่งเลิก คุณอยากจะเก็บเค้าไว้ใน โฟลเดอร์ที่ไกลหัวใจสุดๆ ก็ทำไปเถอะค่ะ แต่เมื่อถึงเวลาที่คำว่า “อภัย” ทำงาน เมื่อนั้นคุณจะย้ายเค้ามาเก็บในโฟลเดอร์ใหม่ที่ตั้งชื่อไว้แล้วอย่าง “เพื่อนสนิท” รวมกับเพื่อนๆ คุณอีกหลายๆ คน ตอนนั้นก็ยังไม่สายหรอกค่ะ สำหรับความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กัน ไม่มีคำว่าสายไปหรอกนะ

ตอบ..... สำหรับตัวฉันเอง ฉันจะคำนวณเรื่องราวดีๆ แล้วก็พับลง "หีบแห่งความทรงจำ" ส่วนเรื่องราวเลวร้าย มักจะมีแค่สองทางเลือก คือ "จำ" กับ "เลิกใส่ใจ" สำหรับฉัน ทางเลือกของ "การเลิกใส่ใจ" ดูจะเป็นทางที่น่ารื่นรมย์ มากกว่าการเจ้าคิดเจ้าแค้น เรื่องราวที่แก้ไขไม่ได้ ถ้าคำว่า "ให้อภัย" คำเดียวช่วยให้ชีวิตดีขึ้น ฉันว่าเราก็ควรจะเริ่มต้นด้วยคำๆ นี้ แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ๆ กับเพื่อนแปลกหน้าคนนี้ซักที

ป.ล. ดังนั้น ไม่ต้องแปลกใจหากคุณเห็นฉันกับเขา แล้วเรายังคุยกัน ยังถามสารทุกข์สุขดิบ และยังสามารถหัวเราะใส่กันได้ เพราะนั่นเป็น "ความรักที่ชื่อว่า "มิตรภาพ"...."