ใกล้ปีใหม่แล้ว...อากาศที่เคยหนาวๆจนแทบไม่อยากลุกจากเตียงก็ค่อยๆอุ่นขึ้นๆ

แต่ก็ยังไม่ถึงกับร้อนซะทีเดียว เดือนนี้ประหยัดค่าแอร์ไปอีกเยอะเลยนะ เพราะนอนไม่ต้องเปิดแอร์เลย

ส่วนเรื่องราวชีวิตก็ไม่มีอะไรมากมาย "บรรยากาศหน้าหนาว" เหมือนเมื่อตอน 4 ปีที่แล้วมันกลับมาอีกครั้ง

แค่เปลี่ยนสถานที่ เปลี่ยนคน เปลี่ยนเวลา เท่านั้นเอง...

 

                                  มันเป็นเวลาที่เราควรจะได้รับความรักความอบอุ่นจากกันและกันมากๆนะ

แต่บางคนก็ยังมีเรื่องที่จงเกลียดจงชังกันอยู่ไม่จบไม่สิ้นซะที  ....ทำไมนะ..... คนเราถึงจะมองคนอื่น

ด้วยความรักไม่ได้กันซักที....

 

                             วันนี้ทำบุญถวายสังฆทานกับพ่อและแม่บุญธรรมมา...ทำบุญให้ชื่อเก่าด้วย

และสิ่งที่ไม่ดีขอให้มันผ่านไปพร้อมกับปีเก่า อะไรที่เคยมีใครทำไม่ดีไว้กับเราหรือเราไปล่วงเกินใคร

เอาไว้ทั้ง กายกรรม มโนกรรม วจีกรรม......   ขออโหสิกรรมให้และก็ขอให้อโหสิกรรมให้เราด้วยนะ

อย่าติดค้างกันเลย

                                 

                                ส่วนเรื่องส่วนตัวก็เหมือนเดิม อยู่คนเดียวไม่มีใคร....ไม่มีอะไร...แต่ก็ยัง

ชุ่มฉ่ำหัวใจ...ยังอยู่ได้...ปล่อยให้มันเป็นไปตาม "ชะตากรรม" จะนำทางให้ไปพบกับใครคนนั้น.....

ก็แล้วกัน...

 

            เรื่องอัพเดท >>>....         ๐ไปดูหนังกะนะจ๊ะ มาสนุกมากๆ เป็นหนังที่ดูแล้วอมยิ้มทั้งเรื่องเลย

                                                  ๐เชียงใหม่หนาวมากๆในขณะนี้ แถมยังคนเยอะอีกตะหาก..........

                                                  ๐สโมฯจะมีการทำบุญวันที่ 7 มกราคมนี้นะ ใครว่างก็ไปกันเยอะๆล่ะ

                                                  ๐จะปีใหม่แล้ว มีความสุขกานทุกๆคนน๊า........ดูแลรักษาสุขภาพด้วย

                                                    ไปไหนมาไหนระวังรถราด้วยล่ะ

                                                   ๐น้องๆเที่ยวไหก็มาเล่าให้ฟังบ้างล่ะ

 

 

 

 

        ::::::::((~** HAPPY & MERRY CHRISTMAS DAY **~)):::::::

 

 

ก็คือ วันสงกรานต์ และ คริสมาสต์ เป็น 2เทศกาลที่มีความหมายถึงรอยยิ้ม ความรักและการแบ่งปันค่ะ

 

       แต่วันนี้เป็นวันคริสมาสต์เลยขอพูดถึงวันที่ทำให้เราประทับใจวันนี้ซักหน่อย

เมื่อครั้งตอนที่เรายังเรียนอยู่ในโรงเรียน ได้เข้าไปชิมลางวงประสานเสียงของโรงเรียนแล้วเหตุการณ์ต่อจากนั้น

ก็พลิกผันทำให้แหง่กอยุ่กะวงนี้จนไปไหนไม่ได้ แต่แล้ววันนึงอาจารย์คนที่เป็นผู้สอนและคอนดักเตอร์ก็เข้ามา

แล้วพูดว่า "เราจะไปร้องเพลงคริสมาสต์กัน" ทุกคนอึ้ง งง ยังไงคร๊าอาจาน อยู่ดีๆเอาพวกนู๋ไปร้องเพลงฝรั่งต่อหน้าแขกฝรั่ง

แถมยังเป็นเพลงทางศาสนาอีกแน่ะ ยากน๊า~~~~**

 

        เราฝึกซ้อมกัน 3-4 เดือนเต็มเพื่องานๆนี้โดยเฉพาะ แต่เมื่อไปถึงที่โรงแรมไม่รุว่ารู้สึกไปเองรึป่าว

แต่พวกเราร้องเพลงนี้ได้เพราะแล้วมีความสุขที่สุดเท่าที่พวกเราเคยร้องมาเลย เราไม่ใช่คนคริสต์แต่เราเชื่อ

ว่าพระเจ้ามีจริง แปลกมั๊ย???เราเชื่อในความรักที่พระเจ้ามอบให้กับมนุษย์ ในขณะที่จิตใจของเราก็ยังนับถือ

พระพุทธศาสนาด้วยเช่นกัน

 

        เพราะงานนี้ทำให้เรารุ้สึกถึงความอบอุ่นจากงานคริสต์มาสทุกๆปี และตอนนี้คริสต์มาสได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในจิตใจ

ของเราไปอย่างไม่รุ้เนื้อรุ้ตัวเลย มื่อมานึกถึงอีกที "เราก็รักวันคริสต์มาสซะแล้ว"

 

 

 

          วันนี้นะจ๊ะโทรมาเมื่อตอนเย็น เม้าท์มันมากมายเลยนะคุณน้องอย่างกับเราไม่ได้เจอกันนานเลย(ก็นานอยู๋)

และก็ขอบคุณสำหรับการคุยเป็นเพื่อนบนรถตู้ สรุปมีคนกลับด้วยหลายคนค่อยยังชั่วหน่อย

 

           วันนี้ไปส่งคนๆนึงขึ้นรถกลับเชียงใหม่ 555 มีเกมส์ให้เล่นด้วย คือวันนี้มันเป็นวันพิเศษอ่ะเลยอยากจะทำไรให้เข้ากับเทศกาลดูซะหน่อย (ความจริงก็ตั้งใจทำให้แหละเอาเทศกาลบังหน้า) เป็นสมุดจดเล่มนึง  แล้วก็มีขนม แล้วก็มีของเล่นนิดหน่อยตั้งใจว่าจะให้ไว้เป็นเพื่อนตอนเดินทาง จะได้เหมือนมีเพื่อนไปด้วยกันตลอดทางจะได้ไม่เหงานะ

 

            และสุดท้ายก็ ๐๐๐โฮ่ๆๆ...เมอรี่คริสมาสต์๐๐๐   นะจ๊ะทุกๆคน

 

 

 

 

 

 

     ช่วงนี้เหมาะกับเพลงแบบนี้ที่สุดเลยเน๊อะ อากาศเริ่มหนาวแล้วนะพี่โน๊ต

ถ้าพี่อยู่คงจะต้องพูดว่า

               "เฮ้ย...หนาวเนื้อต้องห่มเนื้อถึงจะหายหนาวเว้ย"

ตามสไตล์ของพี่เลย 555

รู้อะไรมั๊ย น้องไม่สบายด้วยแหละ

โรคเดิมๆที่เปนมาทุกๆปีที่มีหน้าหนาวอ่ะนะ

ก็เป็นหวัด แล้วก็เยื่อบุโพรงจมูกอักเสบ

ก็ปวดๆแล้วก็เหมือนไซนัสทำนองนั้น

อากาศหนาวยังไงดีล่ะ หนาวแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเลย 

    

     อากาศหนาวที่ผ่านมาคราวนี้ มันเงียบเหงากว่าหน้าหนาวที่ผ่านๆมามากๆเลย

เพราะอะไรน่ะหรอ ก็เป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงต่างๆนานาที่เกิดขึ้นกับตัวเราไง

ทั้งการเปลี่ยนวิธีการเรียน มาเป็นการฝึกงาน การเปลี่ยนจากอยู่หอมาเป็นอยู่บ้าน

รวมถึงการที่ไม่มีนายแล้วด้วย "พี่โน๊ต"

 

      เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาทั้งอาทิตย์ มู่ไปทำงานด้วยความรู้สึกว่าอยากจะหยุดพักจัง

เพราะว่าไม่สบายเป็นอันดับแรก แล้วก็เรื่องต่างๆรุมเร้า นั่น โน่น นู่น นี่.....เยอะนะ

แต่ทุกๆวันก็คิดว่า    " เอาน่า....สู้ๆสิ แค่นี้เอง"    เนี่ยแหละทำให้ผ่านมาได้จนครบ

เมื่อวันพุธที่ 20 ธันวาคม 2549 ไปงานTHaNksssss PeE มา งานนี้ได้เจอ

น้องๆรหัสที่ไม่ได้เจอกานมานานแสนนานแล้ว แล้วก็ไม่คิดว่ามันจะ มาหาด้วย

ดีใจที่เจอน๊าน้องๆทุกๆคน.....

 

     เมื่อวันพุธเนี่ยตอนอยู่ที่ฝึกงานเจอดีเจของEFMมาขอบคุณช่องแล้วก็ปีใหม่ด้วย

เขาเอาลอดช่องมาตักแจก ดีเจทุกๆคนน่ารักมากๆและเป็นกันเองดีจัง

 

                 "ขอบคุณสำหรับลอดช่องแสนอร่อยนะค๊า~~~~*"

 

พี่พล่ากุ้งมานั่งคุยด้วย คงเหนว่าเปนน้องศิลปากรนี่นาแล้วทำไมมาฝึกรายการทีวี

ก็แหม0....0 น้องก็อยากจะทำด้านนี้ดูบ้าง เปลี่ยนบรรยากาศคับ...................

ได้คุยกับพี่พล่ากุ้งคราวนี้ ทำให้ชอบ "MAGENTA" มากขึ้นมาอีกจมเลย

ขอบคุณค่ะที่เปนศิลปินที่ไม่ถือตัว และน่ารักกับน้องๆ ทุกครั้งที่เจอะเจอกัน

 

     ผ่านมามาเรื่องอื่นๆบ้าง อาทิตย์นี้ก็ทั่วไปแหละ พิเศษมากก็เรื่อง "หนาว"

แล้วก็เกิดมหกรรมเสื้อกันหนาวกันเยอะขึ้น ทั้งขนสัตว์มากมาย สีสันปรู๊ดปร๊าด

แล้วแต่ใครจะหามาประดับบารมีของตนเองได้มาเท่าไหร่  แต่ลงท้ายแล้วก็คงหนีไม่พ้นอ่ะ

เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็คงต้องยัดลงตู้ตามเดิม หรือถ้าใครจะต้องจัดที่ทางใหม่ก็ไม่ว่ากัน

 

     สุดท้ายแล้ว มีเรื่องอยากจะบอกกับหลายๆคนเลย

 

***พี่พัฒกะพี่เปรี้ยวเราจะได้ไปกะนายมั๊ยอ่ะ***

***นะจ๊ะเรามีหลายเรื่องต้องอัพกันนะ***

***นุ่น มึงรู้ป่าวว่ากูจำเรื่องในอดีต มึงเลวมึงชั่วยังไงกับกูในอดีตกูจำได้

      แต่กูไม่นับ เพราะกูถือว่าปัจจุบันสำคัญกว่าอดีต

      ถ้ามึงคิดว่าตอนนี้มึงทำได้อย่างที่เราเคยตกลงกันในตอนนั้นแล้ว

      กูก็ถือว่ามึงทำดีที่สุดแล้ว.....กูไม่เสียใจที่พูดออกไป

      แล้วกูก็ไม่เสียใจกับอะไรที่ตัดสินใจไปในอดีตด้วย****

 

ผ่านเรื่องเลวร้ายไปแล้ว

ขออัพเดทเรื่องดีๆหน่อยแล้วกัน

ในเวลาที่มีเรื่องที่ทำให้พวกเราหลายๆคนรู้สึกแย่

ก็มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเช่นกาน

 

เราได้คุยได้เจอกับพี่น้องสโมเก่าและเก่ามาก มากมาย

เมื่อวานไปซื้อกล้องโลโม่ เจอพี่เจี้ยมเลยได้ดูเอรากอนฟรีฮะ

แถมเจอพี่ป้อมด้วยดีใจมากๆอ่ะ เพราะไม่เจอพี่นนานมากเลย

พี่ป้อมยังเปนพี่ชายใจดีและน่าเคารพของน้องเหมือนเดิมเลย

วันนี้ได้เจอพี่อัยย๋า...เพราะไปทำข่าวที่เดียวกัน

พร้อมกับเจอบิวตี้ในงานเปิดอัลบั้นของPreppY G...

 

 

คิดถึงน้องๆสโมจัง เจอแต่ยังไม่ได้คุยกานเลยมัวแต่ร้องไห้อยู่

คิดถึงพี่ๆสโมด้วย เจอแต่ไม่ได้คุยเพราะร้องไห้อยู่เหมือนกาน

คิดถึงนะจ๊ะ ออกทีวีสนุกมั๊ย

คิดถึงพี่เปรี้ยว   งานใหม่ที่ไหนก็มีเนอะ

คิดถึงกิตติพัฒน์ นอนบ้างนะนาย ห่วงตัวเองให้เหมือนห่วงคนอื่นบ้างรุ้มั๊ยคนอื่นเป็นห่วง

คิดถึงพี่เอ็ม       หัวล้านอย่าใจร้ายกะน้อง

คิดถึงนุ่น           อย่าเครียดเพื่อนขอร้องๆ

 

 

                    ครับ...ที่ว่ากระอักกระอ่วนนี่จริงๆครับ

วันๆไม่รู้สึกอยากทำเฮียไรเลยอ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร คืออยากอัพไดอารี่

แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ขี้เกียจเขียนฮะ เนี่ยแหละน๊า....สันด...คนเรา

 

อาทิตย์ก่อน --->>>หมดน้ำตาไปเป็นปี๊บๆ 555 ผ่านไปและ...คิดมากๆ

อาทิตย์นี้     --->>>เจอเรื่องเพื่อนๆของเราโดนคนเฮียด่าอีก

                           โกรธนะ ถ้าเพื่อนแกโดนแบบนั้นมั่งแกจะรุ้สึกยังไง(ไอ้ซัฟฝายนี่)

 

                      ผ่านเรื่องบ่นๆไปแล้ว ตอนนี้มาเข้าเรื่องอื่นกันมั่งดีกว่า

ช่วงนี้นครปฐมหนาวแล้วอ่ะอากาศเย็นๆ อยากกลับไปอยุ๋นครปฐมเหมือนกันนะ

อากาศดีบริสุทธฺดีอ่ะ

                       ช่วงนี้เก็บตังซื้อโลโม่อยู่(ใครที่ไม่รู้จักมันคือกล้องถ่ายรูป)

แต่ว่ายังไม่ได้ซื้อไปดูที่ Room Interior Design(เขียนเต็มทำไมวะ)มาแล้ว

มันไม่มีรุ่นที่อยากได้อ่ะ(รุ่นLC-Aอ่ะ) ก็เลยยังไม่ถอยมาแต่คิดว่าจะซื้อภายใน

อาทิตย์หน้าเนี่ยแหละ

                        ที่อยากได้กล้องโลโม่เพราะ 1ถ่ายกะฟิล์มสไลด์แล้วสีสดสีอิ่มมาก

                                                          2ถ่ายกะฟิล์มสไสด์แล้วไปCross Processแล้วชอบอ่ะ

                                                          3ถ่ายกะฟิล์มสไสด์แล้วไปPushแล้วสีแรงดีจัง

                                                          4พกพาสะดวก

และเหตุผลที่ท้ายสุดคือตอนนี้บรรดาห้างร้านต่างๆกำลังประดับประดาไปมากมายแถมตอนนี้ต้องตื่นเช้าไปทำงาน

เห็น SHOT สวยๆหลายๆ SHOTแล้วอดถ่ายเนี่ยมันแค้นใจอ่ะ เห็นแล้วไม่รู้จะถ่ายยังไงอ่ะแบกกล้องไปเดี๋ยวจะ

หลังหักก่อนฝึกงานเสร็จเอาน่ะ

                       ใกล้จาปีใหม่แล้น...แถมด้วยChristmasด้วย ถ้ายังไง 24 ไปได้จะพยายามไปนะ

น้องๆสโมดูแลตัวเองด้วย งานเหลืออีกแค่งานเดียวเอง "นำน้อง(ท่องวัง)ของหวาน" ขอให้ผ่านไปด้วยดีล่ะ

จะหมดแล้วทนๆกันหน่อยนะ ใครที่เสียความรู้สึกกับเร่องอะไรก้อสู้ๆล่ะ คุนพี่ก็ได้แค่พูดอ่ะนะเพราะอยู่ไกล

แต่ก็ไม่เคยคิดจะทิ้งน้องๆนะ

                        รอคำตอบอยู่นะนายกฯว่าเราจะได้ไปกานมั๊ยอ่ะ Geostate จะได้รวมตันกานอีกครั้งนึงอ๊ะป่าว

ฮี่ๆๆๆๆ ถ้าได้ไปโทรบอกเราก่อนนะ เราจะรีบลางานทิ้งไว้ก่อนเลย (โห...ดูดิ ทุ่มเทสุดๆเลยนะจะบอก)

 

                        สำหรับแกไอ้นุ่น อย่าลืมรีบๆเขียนประวัตินะ จะได้รีบๆไปยื่นหวังว่าเรากับแกคงติด"ที่นั่น"

กันทั้ง 2 คนนะ จะได้อยู๋เป็นเพื่อนกาน อยู๋คนเดียวอาจจะเบื่อได้...แล้วเราอาจจะฝากแกส่งให้พี่ปุ้ยนะอย่าลืมล่ะ

 

                        น้องจั๊มพ์...คุณน้องเข้าใจคุณพี่ใช่มัย เข้าใจที่คุนพี่พูดนะ...

 

                        นะจ๊ะ อยากไปเที่ยวว่ะ เมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยวกานอีกฟร่ะ ไม่ค่อยเจอแถมม่ายค่อยได้คุยเลย

ตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีล่ะ อย่าหนีเที่ยวบ่อยๆนะ ไปดูเก๋าๆกะ....ก็...นะ 555