หากใครเคยดูละคร(ช่อง7) คงจะนึกถึงเอกลักษณ์ที่เป็นจุดขายสุดๆ ของ "นางเอก" ที่เป็น นางเอ๊ก...นางเอก เรียบร้อย ดุจดังผ้าพับไว้ จิตใจสวยงามราวกับนางฟ้า เอ๊ะ....นี่ฉันกล่างเกินจริงไปรึป่าวนะ

"รสชาดชีวิต"

                                  ฉันเคยแปลกใจอยู่หลายๆ ครั้ง ว่าทำไม คนสมัยนี้ถึงเขียนคำว่ารสชาดเป็นรสชาติเสมอ ทั้งๆ ที่ตอนเด็กๆ เราถูกสอนเสมอว่ารสชาดคือด. เด็ก แต่นั่นคงไม่สำคัญเท่ากับความหมายของคำว่ารสชาดหรอก มันก็คงเป็นสิ่งที่ทุกคนจะรุ้ไม่ได้จนกว่าจะได้ชิม!!!

                                 ช่วงนี้ ชั้นมีโอกาสได้คุยกับคนหลายๆ คน ซึ่งแต่ละคนก็มีเรื่องราวแปลกๆ มาพูด มาบ่นกันคนละแบบ เพื่อนคนหนึ่งของชั้นขึ้นหัวเอ็มเอสเอ็นได้สะดุดตาจนฉันต้องรีบพิมพ์ทักไปแทบไม่ทัน หัวเอ็มของเข้าเขียนชื่อและลงท้ายด้วยคำว่า "รสชาติชีวิต"

                                 ฉันรีบพิมพ์ตอบกลับไปว่า "อร่อยมั๊ยล่ะ?" แต่คำตอบกลับมามักจะไม่เป็นอย่างใจเราคิดเสมอไปหรอก เพราะเขาตอบกลับมาว่า "ขมๆ มีทรายด้วย ฟันแทบแตก" ฉันเลยถามไปว่า "แล้วไปกินอะไรเข้าล่ะ" คำตอบก็ดูเหมือนไม่ได้ซีเรียสเท่าไหร่ "ชีวิต บัดซบผัดเผ็ด" ฉันจบบทสนทนาถึงมื้ออาหารแสนเศร้ามื้อนี้ด้วยแค่คำว่า "เอาน่า...แค่อาหารมื้อเดียว"

                                 ความจริงแล้ว รสชาดชีวิตมันก็คงเหมือนกานชิมรสชาดอาหารนั่นแหละนะ มีร้านมากมายให้เราเลือกเดินเข้าไปกิน ไปชิม ร้านหรูๆ ก็แพงหน่อย ร้านธรรมดาก็ราคาย่อมเยาว์ลง แต่ก็ขึ้นอยู่กับดวงและความชอบส่วนตัวเหมือนกัน บางคนเดินไปเจอร้านที่ราคาถูกแต่อร่อย แต่บางคนก็เดินไปเจอร้านราคาแพงแต่ไม่อร่อยก็มี ก็เหมือนชีวิตคนแหละนะ ที่บางทีคิดว่าไปในที่ดีๆ แล้วจะเจอสิ่งดีๆ แต่สุดท้ายแล้วอาจจะไปเจอสิ่งเลวร้ายสุดขีดของชีวิตก็ได้

                                   รสชาดชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นนการจำแนก รสชาดอาหารก็มีทั้ง เปรี้ยว หวาน ขม ชีวิตก็เหมือนกันก็มีรสชาดต่างๆ กันไป ทั้งทุกข์ ทั้งสุข แล้วที่เหมือนกันคืออะไรรู้มั๊ย ชีวิตก็มีเครื่องปรุงเหมือนกันกับอาหารนั่นแหละ!!! ทุกข์ไปก็ลองหาเครื่องปรุงที่ดับทุกข์มาใส่เหมือนกับอาหารที่เค็มไปก็เติมหวานเข้าไปหน่อย รสชาดก็ดีขึ้นใช่มั๊ยล่ะ??

                                   แต่สิ่งหนึ่งที่รสชาดของอาหารไม่มี คือ การเปลี่ยนแปลงยืดหยุ่น... รสชาดอาหาร ถ้าออกมาแล้วมันจะเป็นอย่างนั้นเลย มีแค่ว่า เค็มมาก...เปรี้ยวมาก...หวานมาก...แก้ได้นิดๆ หน่อยๆ สุดท้ายก็มีแค่กินกับทิ้งไว้เท่านั้น แต่รสชาดชีวิตสิ!!! ยืดหยุ่น และเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาเลยทีเดียว ใครจะไปรู้ว่าวันนี้เราอาจจะเศร้าสุขขีด แต่อีกวันอาจจะเป็นวันที่เรามีความสุขสุดๆ ก็ได้ เห็นมะ....นอกจากยืดหยุ่นได้แล้วยังปรุงใหม่ได้อีกหลายๆ ครั้งด้วย

                                     ช่วงนี้เพื่อนๆ หลายๆ คนที่รู้จักก็มีรสชาดชีวิตแบบขมๆ กันหลายคู่ทีเดียว จนบางทีก็แอบกลัวเหมือนกันว่ารสชาดชีวิตที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราคนเดียวเนี่ยมันจะน่ากลัวแค่ไหน.... เราไม่เคยได้มีชีวิตแบบนั้นมาก่อน ไม่ค่อยเข้าใจความเป็นชีวิตคู่เท่าไหร่

                                          แต่ถ้าเป็นไปได้... ก็อยากจะให้ชีวิตคู่ของฉัน เป็นรสชาดแบบ "ลูกอมมายมิ้นท์" (มั๊ง) ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกอมถูกๆ แต่กินแล้วสดชื่น เย็นสบาย ที่สำคัญปากหอมด้วย 555

                                       พูดเรื่องรสชาดความรักไปแล้ว ก็นึกถึงอีกบทสนทนากับเจ้านู๋จำมัย(คนเดิม) ที่มาปรึกษาเรื่องความรักกับฉัน(ซึ่งประสบการณ์ความรักติดลบเช่นกัน) "พี่ ผมมีเรื่องมาปรึกษา....คนที่ผมจีบตอนนี้เค้าเห็นความรักเป็นเรื่องสนุก ความจริงแล้วมันต้องเป็นการแชร์กัน ก้าวไปข้างหน้าด้วยกันไม่ใช่หรอ???"

                                         อืม... หลังจากใช้เวลาไตร่ตรองซักครู่แล้ว ฉันก็ตอบกลับไปอย่างอารมณ์ดีว่า "ลองคิดใหม่มั๊ย....ก็ความรักก็ต้องมีความสนุกสิ" ง่ายๆ สั้นๆ แต่ทำเอาน้องงไปพักนึงจึงรุ้สึกดีขึ้น

                                         คนเราสมัยนี้รู้สึกว่าจะลืมความสนุกไปจนทำอะไรๆ ก็เครียดไปรึเปล่า.... ความรักก็เหมือนกัน ถ้ารักแล้วไม่มีความสุขจะรักไปทำไม แล้วถ้ารักแล้วไม่สนุกชีวิตขาดสีสัน ก็คงไม่ไหวเหมือนกัน....

                                         ดังนั้นความสนุกที่ว่านี้ก็คือ รสชาดชีวิตที่ว่านี่แหละความสุชก็เป็นรสชาดชีวิตที่อร่อยอยู่แล้ว แต่ความสนุกนี่สินะที่เป็นเหมือนเครื่องปรุงของชีวิตที่ทำให้มีสีสัน ให้มีความอร่อยมากขึ้น....

                                         แต่ว่าก็ต้องขอชี้แจงไว้ ณ ที่นี้ด้วยว่า "ความสนุก" ที่พูดถึงไม่ใช่ "ความรักสนุก" มันไม่เหมือนกันนะ หากว่าใช้ชีวิตแบบ "รักสนุก" นั่นเป็นความรุ้สึกที่ไม่บริสุทธิ์แล้วล่ะ ความสนุกที่ฉันกำลังพูดถึง ถ้าใครอ่านมาถึงตรงนี้แล้ว...อยากให้หลับตาแล้วนึกจินตนาการถึงตอนเด็ก ความสนุกเวลาเราเล่นของเล่น เวลาเราเล่นกับเพื่อนๆ วิ่งเล่นบนทุ่งหญ้ากว้างๆ ท้องฟ้าสวยๆ นั่นล่ะค่ะ!!! ความสนุกที่ฉันพูดถึง หรือใครจะมีความสนุกที่นึกถึงโดยที่ไม่มีอย่างที่ฉันพูดก็แล้วแต่บุคคล มันเป็นความสนุกแบบที่บริสุทธิ์และฉันก็คิดว่า "ความสนุก" แบบนี้คงจะเหมาะที่จะใช้กับความรักมากกว่า "ความรักสนุก"

                                         คราวนี้ลองมาย้อนดูตัวเราเองกันดีกว่ามั๊ย??....ว่าตอนนี้คุณมีความสุขกับรสชาดชีวิตของคุณรึยัง ถ้ามีแล้วอยากได้เครื่องปรุงชีวิตอย่างความสนุก เข้าไปเพิ่มสีสันในชีวิตคุณมั๊ย???