และแล้วคราวนี้เราก็ได้เห็นกับตาจริงๆ เวลาเป็นเครื่องชี้วัดความต้องการของคนได้จริงๆ

 

ในงานนี้ บางคนก็อยากได้คนรักกลับมา บางคนก็อยากได้การยอมรับ บางคนอยากได้กำไร

 

บางคนอยากได้สิ่งที่เป็นของตัวเองกลับคืนมา แต่สำหรับพวกเราแล้วคงอยากได้คำว่า"ความสบายใจ"

 

ในตอนที่ต้องทำงานร่วมกันมากกว่า เราอยากได้มิตรภาพมากกว่าการ"หักหานน้ำใจกัน" เพราะในที่สุดแล้ว

 

ก็คงไม่มีใครหรอกที่จะอยากให้งานที่ตัวเองทำออกมาไม่ประสบความสำเร็จ ทุกคนแค่เดินกันคนละทางเท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

๐๐๐ เมื่อเวลาผ่านไปทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา๐๐๐

๐๐๐ขอให้เราโตขึ้นเติบโตอย่างสวยงามตามกาลเวลา๐๐๐

มันผิดมากใช่ป่ะวะ

แม่งทำไมชีวิตโคตรจะน่าน้อยใจขนาดนี้วะ

ไม่ได้ทำเหี้ยไรเลย

แค่อยากกินก็ผิด

ทำนู่นก็ไม่ชอบ

ทำนี่ก็ไม่พอใจ

ทำไมวะ๐๐๐

ชีวิตที่กรูเลือกจะทำมันไม่ดีซักอย่างเลยใช่มะ

ทำอะไรก็ไม่ดี

ขนาดพูดจายังหมาไม่แดกเลย

งานการก็ไม่ช่วยที่บ้านทำ

ใช้เงินก็เยอะ

เรียนก็แค่นั้นอ่ะสู้คนอื่นก็ไม่ได้

ขี้งอน

ไม่มีความอดทน

เออ กรูเอง

สงสัยกรุจะเลวเอง

 

พูดจาแทงใจดำคน

พูดแล้วทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดี

 

แต่ถามจริงๆเหอะกรุทำไรผิดมากหรอวะ

ก็แค่อยากกินอ่ะมันผิดป่าว

 

ไม่ได้เอะอะไรก็จะกินจะกินซะหน่อย

กรูมันไม่ได้เรื่องเองอ่ะ

ทำอะไรก็ไม่ดีเท่าใคร

ไม่มีอะไรโดดเด่น

ไม่น่าสนใจ

เค้าคงเอือมกรูและ

คงจะไม่อยากสนใจกรูอีก

กรูมันคงน่าเบื่อมากสินะ

 

เค้าคิดกันแต่ว่ากรูทำกับเค้าหรอ

แล้วคิดบ้างมั๊ยว่าเค้าก็ทำกับกรูเหมือนกัน

กรุก็รู้สึกเป็นเหมือนกัน

กรูยังเป็นคนอยู่นะ

กรูก็ยังมีหัวใจนะ

 

มีคนเคยบอกว่าถ้าอยากให้คนอื่นทำดีก็ต้องทำดีกับเค้าก่อน

แล้วไหนอ่ะ

กรูทำไร

กรุยังไม่ได้เริ่มทำไรด้วยซ้ำ

แม่งงง...